خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌نیازی تو و ما بهر نیاز آمده‌ایمرفته بودیم ز کوی تو و باز آمده‌ایم
۲
روی دل در طرف زاویهٔ تحقیق استما بر این رو[ی] نه بر وجه مجاز آمده‌ایم
۳
دوش الطاف تو چون بنده‌نوازی می‌کردگفت: باز آی که ما بنده‌نواز آمده‌ایم
۴
بی‌جواز خط تو رفتن ما ممکن نیسترُقعه‌ای ده که به امید جواز آمده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳