خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه بس منفعل از شرم گناه آمدهایمتکیه بر مرحمت لطف اله آمدهایم
۲
دست در دامن ملاح عنایت زدهایمما بدین بحر نه از بحر شناه آمدهایم
۳
رقم جرم و گناه از صفحات عملممحو فرمای که بس نامه سیاه آمدهایم
۴
دهن از سوز درون خشک و رخ از دیده پر آببه انابت بدرت با دو گواه آمدهایم
صفحهٔ ۱ از ۲