خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طراز طرّهٔ مشکین پرشکن بشکندل شکسته مجروح صد چو من بشکن
۲
ز چین زلف گرهگیر نافه‌ای بگشایبه بوی مشک خطا رونق ختن بشکن
۳
به خنده زان لب شیرین عبارتی بگشایبه نکته منطق طوطی خوش‌سخن بشکن
۴
چو لعبتان چمن باغ را بیارایندبه باغ بگذر و آرایش چمن بشکن
صفحهٔ ۱ از ۲