خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۲۰ - در مدح خاقان کما الدین ابو القاسم محمود ارسلان خسرو توران
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از رخت فگنده سپر ماه و آفتاب طعنه زده جمال تو بر ماه و آفتاب
۲
زان جا که راستیست ندارند در جهان پیش رخ تو هیچ خطر ماه و آفتاب
۳
بندند، گردهی تو اجازت ، چو بندگان در خدمت رخ تو کمر ماه و آفتاب
۴
از زلف تو ربوده نشان مشک و غالیه وز روی تو گرفته اثر ماه و آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۷