خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح علاء الدوله اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی تو چو خلد و لب تو چو سلسبیل بر خلد و سلسبیل تو جان و دلم سبیل
۲
در طاعت هوای تو آمد دلم ، از آنک از طاعتست یافتن خلد و سلسبیل
۳
ناهید پیش طلعت تو کسی دهد فروغ؟خورشید پیش صورت تو کی بود جمیل
۴
بغداد حسن و مصر جمالی و چشم من هم دجله را قرین شد و هم نیل را عدیل
صفحهٔ ۱ از ۸