خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدیع شعر تو ، ای صابر بن اسمعیل مرا بسوی امانی وامن گشت دلیل
۲
بساحت تن و در جان من بهم کردند قصیدهٔ تو نزول و سپاه رنج رحیل
۳
قصیده ای همه الفاظ او نشاط حزین قصیده ای همه ابیات او شفای علیل
۴
جلیل مرتبه ، لیکن دقیق در معنیکثیر فایده ، لیکن ز روی لفظ قلیل
صفحهٔ ۱ از ۸