خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۴۰ - نیز در مدیحه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پیش تو سپهر میان بسته چون قلم مردم و مردمیت بعالم شده علم
۲
شکلی چو دولت تو بخوبی نیامده در ساحت وجود ز کاشانهٔ عدم
۳
گه فخر منتسب و آداب مکتسبدر عقد تست منتسب و مکتسب بهم
۴
کل جهان با من و بحسن از وجود تو چون بیضهٔ حرم شد و چون روضهٔ ارم
صفحهٔ ۱ از ۸