خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۸۷ - نیز در مدح ملک اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چهرهٔ تو رشک مه آسمان شده یاقوت فام دو لب تو قوت جان شده
۲
خلقی ز عشقت ، ای چو مه آسمان بحسن سرگشته همچو دایرهٔ آسمان شده
۳
از بهر خستن دل عشاق دردمند مژگان و ابروان تو تیر و کمان شده
۴
شبهای تیره کلبهٔ ادبار عاشقان از مقدم خیال تو چون بوستان شده
صفحهٔ ۱ از ۹