خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۹۰ - در ستایش ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز وصل توام نصیبستی روضهٔ عیش من خضیبستی
۲
هم ز راحت مرا نصابستیهم ز دولت مرا نصیبستی
۳
وقت دفع مصایب گیتی تیر تدبیر من مصیبستی
۴
شمع لذات من منیرستی شاخ آمال من رطیبستی
صفحهٔ ۱ از ۷