خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح شمس الدین وزیر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی از عشق تو کشم خواری؟تا کی از هجر تو کنم زاری ؟
۲
چند با من جفا کنی آخر ؟شرم بادت ازین جفا گاری
۳
زان دو زلف چو ابر پیوسته بر سر من بلا همی باری
۴
دل ربودی ز دست من ، بحلی جان ربایی و دست آن داری
صفحهٔ ۱ از ۷