خلوتی با جامی
بخش ۱۴۲ - حکایت بر سبیل تمثیل
دفتر اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با پسر گفت لولیی در دهنیست چیزی ز نان گندم به
۲
گفت هرگز تو خورده ای باباگفت من خود نخورده ام اما
۳
بود جدی مرا کهنسالییافته از زمانه اقبالی
۴
دیده بود او کسی حوالی شهرکه گرفتی ز نان گندم بهر
صفحهٔ ۱ از ۱