خلوتی با جامی
بخش ۸۲ - عقد بیست و پنجم در فتوت که بار خود از گردن خلق نهادن است و زیر بار خلق ایستادن
سبحة‌الابرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که از طبع فرومایه خویشمی زنی گام پی وایه خویش
۲
خاطر از وایه خود خالی کنزین هنر پایه خود عالی کن
۳
بهر خود گرمی جز سردی نیستسردی آیین جوانمردی نیست
۴
چند روزی ز قوی دینان باشدر پی حاجت مسکینان باش
صفحهٔ ۱ از ۸