خلوتی با جامی
بخش ۸۸ - عقد بیست و هفتم در اخلاص که پای همت بر سر هوا نهادن است و گردن ارادت از ربقه ریا گشادن
سبحة‌الابرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به خود رسته که چون شاخ گیامی دهد جنبش تو باد هوا
۲
تا کی از باد هوا جنبیدنچون هوا نیست خوش آرامیدن
۳
هست جنبش ز هوا عادت خسجنبش از بهر خدا باید و بس
۴
چون هوا آید جنبش کم کنکوه سان پا به زمین محکم کن
صفحهٔ ۱ از ۶