خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوق درون بسوی دری می کشد مرامن خود نمیروم، دگری میکشد مرا
۲
با آن مدد که جذبه عشق قوی کنددیگر بجای پر خطری میکشد مرا
۳
تهمت کش صلاحم وزین لعبتان مدامخاطر بلعب عشوه گری میکشد مرا
۴
صد میل آتشین بگناه نگاه گرمدر دیده تیزی نظری میکشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲