خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آتشین گلی، که بر اطراف خاک ماستاز آتش دل و جگر چاک چاک ماست
۲
دامن کشان ز خاک شهیدان گذشته ایگردی، که دامن تو گرفتست، خاک ماست
۳
ساقی، برو، که باده گل رنگ بی لبشگر آب زندگیست که زهر هلاک ماست
۴
پاکست همچو دامن گل چشم ما ولیدامان یار پاک تر از چشم پاک ماست
صفحهٔ ۱ از ۲