خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی آن شوخ نظر بر دگری اندازد؟کاشکی جانب ما هم نظری اندازد
۲
آه از آن خنجر مژگان، که بهر چشم زدنچاکها در دل خونین جگری اندازد
۳
بخت بد گر نرساند خبر وصل تراباری از مرگ رقیبان خبری اندازد
۴
ای خوش آن عاشق پر ذوق، که از غایت شوقدست در گردن زرین کمری اندازد
صفحهٔ ۱ از ۲