خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر سودای عشق اینست، من دیوانه خواهم شدچه جای آشنا؟ کز خویش هم بیگانه خواهم شد
۲
دمیدی یک فسون وز دست بردی صبر و هوش منخدا را، ترک افسون کن، که من افسانه خواهم شد
۳
غم عشق ترا، چون گنج، در دل کرده ام پنهانباین گنج نهانی ساکن ویرانه خواهم شد
۴
شبی، کز روی آتشناک، مجلس را برافروزیتو شمع جمع خواهی گشت و من پروانه خواهم شد
صفحهٔ ۱ از ۲