خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم بتان مخور، ای دل، که زار خواهی شداگر عزیز جهانی، تو خوار خواهی شد
۲
اگر چو من هوس زلف یار خواهی کردز عاشقان سیه روزگار خواهی شد
۳
تو از طریقه یاری همیشه فارغ و مننشسته ام بامیدی که یار خواهی شد
۴
چو در وفای توام، بر دلم جفا مپسندکه پیش اهل وفا شرمسار خواهی شد
صفحهٔ ۱ از ۲