خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب! غم ما را که بعرض تو رساند؟کانجا که تویی باد رسیدن نتواند
۲
خاکم چو برد باد، پریشان شوم از غمکز من بتو ناگاه غباری برساند
۳
مشکل غم و دردیست که درد و غم ما رابی غم نکند باور و بی درد نداند
۴
خونین جگری، کز غم هجران تو گریداز دیده بهر چشم زدن خون بچکاند
صفحهٔ ۱ از ۲