خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم رفت و جان حزین هم نماندز عمر اندکی ماند و این هم نماند
۲
سرم خاک آن در شد و زود باشدکه گردش بروی زمین هم نماند
۳
نشسته بخون مردم چشم، دانمکه در خانه مردم نشین هم نماند
۴
چه هر دم بناز افگنی چین بر ابرو؟مناز، ای بت چین، که چین هم نماند
صفحهٔ ۱ از ۲