خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عید شد، هر گوشه، خلقی ماه نو دارد هوسگوشه ابرو نمودی، ماه ما اینست و بس
۲
هست فردا عید و هر کس ماه نو دارد هوسعید ما روی تو و ماه نو ابروی تو بس
۳
میروی خندان و میگویی: مبارک باد عید!همچو عید ما مبارک نیست عید هیچ کس
۴
در غمت، گر جان بدشواری دهم، معذور دارزانکه دل تنگست و آسان بر نمی آید نفس
صفحهٔ ۱ از ۲