خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شاه حسن، جور مکن بر گدای خویشما بنده توایم، بترس از خدای خویش
۲
خواهند عاشقان دو مراد از خدای خویشهجر از برای غیر و وصال از برای خویش
۳
گر دل ز کوی دوست نیامد عجب مدارجایی نرفته است که آید به جای خویش
۴
ای من گدای کوی تو، گر نیست رحمتیباری، نظر دریغ مدار از گدای خویش
صفحهٔ ۱ از ۳