خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کجی آموخته پیوسته از ابروی خویشراستی هم یادگیر از قامت دلجوی خویش
۲
کعبه ما کوی تست، از کوی خود ما را مرانقبله ما روی تست، از ما مگردان روی خویش
۳
سر ببالین فراغت هر کسی شب تا بروزما و غمهای تو و سر بر سر زانوی خویش
۴
شب چو بر خاک درت پهلو نهادم گفت دل:من ز پهلوی تو در عیشم، تو از پهلوی خویش
صفحهٔ ۱ از ۲