خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار و خوشدلم از رنگ و بوی گلآن به که می کشم دو سه روزی به روی گل
۲
گل دیدم، آرزوی کسی در دلم فتادکز دیدنش کسی نکند آرزوی گل
۳
این دم که بوی دلکش گل می دهد نسیمبس دلکش است گشت گلستان به بوی گل
۴
خوش آن که یار باشد و من در حریم باغمن سوی او نظر فکنم، او به سوی گل
صفحهٔ ۱ از ۲