خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو خواهم شرح غم‌های دل محزون کنملیک از خوی تو می‌ترسم، ندانم چون کنم
۲
چند دارم در فراقش حالت نزع روان؟کاشکی! یکبارگی جان را ز تن بیرون کنم
۳
من به این دل بس نمی‌آیم، ندانم چاره چیست؟تا به چند افسانه گویم؟ تا به کی افسون کنم؟
۴
گر به دامان فلک ریزم، هلالی، اشک خودرنگ زرد ماه را همچون شفق گلگون کنم
صفحهٔ ۱ از ۱