خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خود را نشان ناوک بد خوی خود کنمرویش، بدین بهانه، مگر سوی خود کنم
۲
هر موی من هزار زبان باد در غمشتا من حکایت از غم یک موی خود کنم
۳
تا در حریم کوی تو پهلو نهاده امهر دم هزار عیش ز پهلوی خود کنم
۴
شبها، که سر گران شوم از ساغر فراقبالین خود هم از سر زانوی خود کنم
صفحهٔ ۱ از ۲