خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که از خوبان مراد ما تویی مقصود همچون تویی هرگز نبودست و نخواهد بود هم
۲
تا به سودای تو افتادیم در بازار عشقاز زیان هر دو عالم فارغیم، از سود هم
۳
بس که بخت بد مرا سرگشته دارد چون فلکاز فلک ناشادم و از بخت ناخشنود هم
۴
گرد راهش گر برویم گل نخواهد کرد عشقچشم من گریان چرا شد، چهره گردآلود هم؟
صفحهٔ ۱ از ۲