خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی سعادت! اگر خاک آن حرم باشیمبهر طرف که نهی پای در قدم باشیم
۲
مکوش اینهمه در احترام و عزت ماکه ما بخواری عشق تو محترم باشیم
۳
مرو، که آخر ایام عمر نزدیکستبیا، که یک دو سه روز دگر بهم باشیم
۴
غریب ملک وجودیم و اندکی ماندستکه باز ساکن سر منزل عدم باشیم
صفحهٔ ۱ از ۲