خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز، تا امروز با هم ساغر صهبا کشیمخویش را دامن کشان تا دامن صحرا کشیم
۲
باغ و بستان دلکشست و کوه و صحرا هم خوشستهر کجا، گویی، بساط عیش را آنجا کشیم
۳
کس چرا از دست دنیا ساغر محنت کشد؟ساغری گیریم و دست از محنت دنیا کشیم
۴
ساقیا، میخانه دریاییست پر ز آب حیاتجهد کن، تا کشتی خود را در آن دریا کشیم
صفحهٔ ۱ از ۲