خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شام عید، آن به، که منزل بر سر راهی کنیمخلق مه جویند و ما نظاره ماهی کنیم
۲
پیش بالای بلندت فارغیم از یاد سروغایت پستی بود، گر فکر کوتاهی کنیم
۳
بی خیالت کی توان قطع بیابان فراق؟ره خطرناکست، اول فکر همراهی کنیم
۴
خوی او بس نازک و ما بی قرار از درد دلپیش او ناگه مبادا ناله و آهی کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲