خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گل، از شکل تو با ناز و خرامت گویمهر چه گویم همه داری، ز کدامت گویم؟
۲
تو پری، یا ملکی؟ یا مه اوج فلکی؟حیرتم سوخت، ندانم، بچه نامت گویم؟
۳
قد برافراختی و سرو بلندت گفتمرخ برافروز، که تا ماه تمامت گویم
۴
کی توانم که: کنم پیش تو آغاز کلام؟من که هرگز نتوانم که سلامت گویم
صفحهٔ ۱ از ۲