خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پشت و پناه من بود، دیوار دلبر مناز گریه بر سر افتاد، ای خاک بر سر من!
۲
لیلی کجا و حسنت؟ مجنون کجا و عشقم؟نه آن مقابل تو، نه این برابر من
۳
من مانده دست بر سر از ناله دل خویشدل مانده پای در گل از دیده تر من
۴
خوابم چگونه آید؟ کز چشم و دل همه شبباشد در آب و آتش بالین و بستر من
صفحهٔ ۱ از ۲