خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه رحم در دل یار و نه صبر در دل مناجل کجاست؟ که بس مشکلست مشکل من
۲
ز مهوشان طمع مهر کرده ام، هیهات!زهی خیال کج و آرزوی باطل من
۳
ز منزلی، که منم، ره بعیش نتوان بردکه رهگذار غم افتاده است منزل من
۴
بداغ لاله رخان چون برون روم زین باغگل دگر ندهد غیر لاله از گل من
صفحهٔ ۱ از ۲