خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بکی تند شوی بهر جفای دل من؟چند روزی بوفا کوش برای دل من
۲
گر تو میداشتی این آتش پنهان، که مراستدل بی رحم تو میسوخت، چه جای دل من؟
۳
حاش لله! که دلم ترک تو گوید بجفاکز جفاهای تو بیشست وفای دل من
۴
زان دو گیسوی دلاویز چه امکان گریز؟که دو زنجیر نهادند بپای دل من
صفحهٔ ۱ از ۲