خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمیکشیم سر از آستان خانه توکجا رویم؟ سر ما و آستانه تو
۲
ترا بهانه چه حاجت برای کشتن من؟مکن، مکن، که مرا میکشد بهانه تو
۳
ترحمی بکن، ای پادشاه کشور حسنکه غیر ظلم و ستم نیست در زمانه تو
۴
از آن سمند تو برمیجهد گه جولانکه رقص میکند از ذوق تازیانه تو
صفحهٔ ۱ از ۲