خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم ازین الم: که نمردم برای توای خاک بر سرم، که نشد خاک پای تو!
۲
گر اختیار مرگ بدستم دهد قضاروزی هزار بار بمیرم برای تو
۳
غم نیست گر ز مهر تو دل پاره پاره شدای کاش! ذره ذره شود در هوای تو
۴
گویم دعا و عمر ابد خواهم از خداتا عمر خویش صرف کنم در دعای تو
صفحهٔ ۱ از ۲