خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمده ای بمنزلم، ای مه نازنین، فروماه مگر ز آسمان آمده بر زمین فرو؟
۲
نیست عرق ز تاب می، وقت صبوح بر رختریخته شبنم سحر، بر گل آتشین فرو
۳
چند بخشم بگذری، توسن ناز زیر رانوه! که دمی نیامدی از سر خشم و کین فرو
۴
چون تو بناز دست خود رقص کنان فشانده ایریخته صد هزار جان، عاشق از آستین فرو
صفحهٔ ۱ از ۲