خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن سایه نیست، دایم دنبال او فتادهچون من سیاه بختی سر در پیش نهاده
۲
هر دم ز جور خوبان در حیرتم که: ایزدآنرا که داده حسنی، مهری چرا نداده؟
۳
با جمع عشقبازان تنها مرا چه نسبت؟آن جمله کمتر از من، من از همه زیاده
۴
تا نام من برآید در حلقه سگانتطوق سگ تو بادا، در گردنم قلاده
صفحهٔ ۱ از ۲