خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای همچو پری از من دیوانه رمیدهصد بار مرا دیده و گویی که ندیده
۲
دریاب، که ماتم‌زدهٔ روز فراقتهم چهره خراشیده و هم جامه دریده
۳
ای وای! بر آن عاشق محروم! که هرگزنه با تو سخن گفته و نه از تو شنیده
۴
آن دل، که نه غم خوردی و نه آه کشیدیدر دست غمت، آه! چه گویم چه کشیده؟
صفحهٔ ۱ از ۲