خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین پیش لطف بود و کنون جور و کین همهاول چه بود آن همه؟ آخر چه این همه؟
۲
خوبان، ز اهل درد شما را چه آگهی؟ایشان نیازمند و شما نازنین همه
۳
غمهای دوست، اندک و بسیار هر چه هستبادا نصیب این دل اندوهگین همه!
۴
ای دیده، از غبار رهش توتیا مجویکز گریه تو گل شده روی زمین همه
صفحهٔ ۱ از ۲