خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناگاه اگر ز ما سخنی گوش می‌کنییک لحظه ناگذشته، فراموش می‌کنی
۲
گویی به دیگران سخن، اما چو من رسمتا نشنوم حدیث تو، خاموش می‌کنی
۳
یک روز هم به مجلس ما چهره برفروزتا چند باده با دگران نوش می‌کنی؟
۴
دست مرا بگیر، که از پا فتاده‌امبا دیگران چه دست در آغوش می‌کنی؟
صفحهٔ ۱ از ۲