خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدست باغ پر از رشته‌های در خوشابشدست راغ پر از توده‌های عنبر ناب
۲
به باغ و راغ مگر ابر و باد داشته‌اندبه توده عنبر ناب و به رشته درِّ خوشاب
۳
چمن شدست چو محراب و عندلیبب همیزَبور خواند داود وار در محراب
۴
هوا ز ابر جو پوشید جوشن و خُفتانز عکس خویش کمان کرده مهر روشن تاب
صفحهٔ ۱ از ۱۲