خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۱۴۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ندیدی در مشک تابدار قمرو گر ندیدی در لعل آبدار شکر
۲
چو آن نگار پدید آید از میان سپاهبه زلف و روی و لب لعل آن نگار نگر
۳
از آنکه در لب و در زلف و روی اوست به همحلاوت شکر و بوی مشک و نور قمر
۴
به زیر آن شکرش رشته‌های مرواریدبه‌گرد آن قمرش دسته‌های سیسنبر
صفحهٔ ۱ از ۷