خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۱۷۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نکشی سر ز برم ای پسرعمر برم با تو به شادی بسر
۲
ور ببری پای خود از دام مندست من و دامن تو ای پسر
۳
بر سمن از مورچه داری نشانبر قمر از غالیه داری اثر
۴
مورچه را چند نهی بر سمنغالیه را چند کشی بر قمر
صفحهٔ ۱ از ۱۱