خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۰۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توانگری و جوانی و عشق و بوی بهارشراب و سبزه و آب روان و روی نگار
۲
خوش است خاصه‌کسی راکه بشنود به صبوحز چنگ نغمهٔ زیر و ز نای نالهٔ زار
۳
دو چیز را به‌دو هنگام لذت دگرستسماع را به صبوح و صبوح را به بهار
۴
صبوح ساز و دگرباره عشرت از سرگیرکه باغ تازگی از سرگرفت دیگر بار
صفحهٔ ۱ از ۱۷