خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۲۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گه از جم یادگارست این همایون روزگاراین جهان هرگز مباد از شاه عالم یادگار
۲
باد میمون و مبارک صدهزاران جشن جمبر خداوندی که چون جم بنده دارد صدهزار
۳
سایهٔ یزدان ملک سلطان که از تأیید بختپیش از آدم کرد عالم عدل او را اختیار
۴
همتش کرده است ناز نیکخواهان را چو نوررفعتش کردست نور بدسگالان را چو نار
صفحهٔ ۱ از ۵