خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۴۰۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیافرید خداوند آسمان و زمیندو آفتاب که هر دو منورند به دین
۲
یک آفتاب دُرفشان شده ز روی سپهریک آفتاب فروزان شده ز روی زمین
۳
همی فزاید از آن آفتاب قُوّت طبعهمی فزاید ازین آفتاب قُوّت دین
۴
مغان به طاعت آن بر زمین نهاده رخانشهان به خدمت این بر زمین نهاده جبین
صفحهٔ ۱ از ۷