خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیشوز ضربت آن نیش دل نازک من ریش
۲
آنجا که بود انجمن لشکر خوباننام تو بود اول و ناز تو بود پیش
۳
چون من شود آخر به غم عشق گرفتارآنکس که ز اول نبود عاقبت اندیش
صفحهٔ ۱ از ۱