خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای داده روی خوب تو خورشید را نظامای‌گشته عالمی به سر زلف تو غلام
۲
بر ماه لاله داری و بر لاله سلسلههرگز که دید سلسله بر مه ز عود خام
۳
در زیر سایهٔ سر زلفین عارضتکالْبَدْر فی‌الرّیٰاحین والشّمس فی‌الغَمام
۴
ای روی تو چو لاله و قد تو همچو سرووی خال تو چو دانه و زلف تو همچو دام
صفحهٔ ۱ از ۳