خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بربود روزگار تو را از کنار منوز تن ببرد داغ فراقت قرار من
۲
جفت دگر کسی و غمان تو جفت منیار دگر کسی و فراق تو یار من
۳
تو شادمانه جای دگر بر مراد خویشوینجا به جان رسیده زعشق تو کار من
۴
تا از کنار من تو کرانه گرفتهایبیخون دل نبود زمانی کنار من
صفحهٔ ۱ از ۲